Dear Professor Maiti,

I recently read your VECTOR+ paper and found it quite interesting.

I’ve been working on a project where I use pre-1950 materials data to try and generate relevant compounds that were discovered much later. I use different generation methods and rank candidates based on novelty and feasibility.

I found some similarities with VECTOR+, particularly in exploring chemical space while balancing property optimization and novelty. I was curious whether the activity guided embeddings could limit the generation of genuinely novel structures, and how you approach this trade off.

Attatching a short summary of my understanding of the vector+ paper and what ive been working on.

Vector+ summary - https://drive.google.com/file/d/1fdkQpz2eD_zN_4cd2ie7FQOMPs94ZBnl/view?usp=sharing

My project - https://drive.google.com/file/d/18QVPd_zITamtg6ky60rujaLiRQ2KuEWw/view?usp=sharing

I’d love to learn more about your work. Would it be possible to visit your lab sometime?

Regards,  

Pranjal

26B2718

ಜೀವೇತ್ ಶರದಃ ಶತಮ್...   

       

          ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ನಾವು ಏಳು ಜನ‌ ಮಕ್ಕಳು.( ಬದುಕು ಬೆಳಗುವ ಮುನ್ನವೇ  ನಂದಿ ಹೋದ ಇಬ್ಬರು ಮೂವರ ಲೆಕ್ಕ ಬಿಟ್ಟು.) ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು. ಹತ್ತು ಜನ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು, ಒಂಬತ್ತು ಗಂಡು. ಅವರ ನಂತರದ ಪೀಳಿಗೆಯ ಸಧ್ಯದ ಲೆಕ್ಕ, ಮೂವತ್ತರ ಸಮೀಪ. ಮನೆಯಲ್ಲಾದ ಮದುವೆ/ ಬಸಿರು/ ಬಯಕೆ /ತೊಟ್ಟಿಲು / ಜವಳ/ ಉಪನಯನ/ ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶ ಅಂತ ಆದ ಚಿಕ್ಕ- ಪುಟ್ಟ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲು ಚನ್ನಾಗಿ  ಗಣಿತ ಬಲ್ಲವರೇ ಆಗಬೇಕು.ಆದರೂ ಅವು ಆಗಾಗ ನೆನಪಿನಂಗಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ, ನೆನಪಿನಾಳವ ಕೆದಕಿ ಅಲ್ಪಕಾಲವಾದರೂ

ಸರಿಯೇ ಖುಶಿಕೊಟ್ಟು

ಮರೆಯಾಗುವಂಥವು. 

                   

                     ಆದರೆ ಹಿರಿ ಕಿರಿಯರು /ಬಂಧು- ಬಳಗ/ ಶಿಷ್ಯ- ಸ್ನೇಹಿತ ವರ್ಗ ಎಂಬ ಭೇದವೇ ಇಲ್ಲದೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ  ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣನ ೮೦ ನೇ ವರ್ಷದ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ. ಏನೂ ಮಾಡುವದು ಬೇಡವೇ ಬೇಡ-ಎನ್ನುವ ಅವನಿಂದ ಒತ್ತಾಯದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದು ಮೂರು ದಿನಗಳ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿ/ ಅಹುದಹುದೆನ್ನುವಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟು ಮಕ್ಕಳು/ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಗೆದ್ದದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಸಮಾಧಾನ/ ಸಂಭ್ರಮ/ ಸಡಗರ... 

        

             ಎಂಬತ್ತರಲ್ಲಿ ಅಖಂಡ ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವದ ರಲ್ಲೇ ಕಳೆದು/ ಸ್ವಂತಕ್ಕಿಂತ ಇತರರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತಿಸಿ/ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದರ ಲ್ಲೂ ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದ ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಭಾಗ    ಇತರರಿಗೆಂದೇ ವ್ಯಯಿಸಿ 'ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂಡದ್ದ

ಕ್ಕಿಂತ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚಾಗ ಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು' ಅಕ್ಷರಶಃ  ಪಾಲಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ  ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ 'ಋಣ ಸಂದಾಯ' ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಮನಸಾ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಅವಕಾಶ...

           ಮೊದಲ ದಿನ-

 *A small family get together at home.

*ಮರುದಿನ Pearl Ocean Resort ನಲ್ಲಿ   ಅಭಿನಂದನಾ ಗ್ರಂಥ

" ಜೀವೇತ್ ಶರದಃ ಶತಮ್"- ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹಾಗೂ

ಆಹ್ವಾನಿತರಿಗಾಗಿ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.

*ಮೂರನೇ ದಿನ ಕುಲದೇವರಾದ ಆಂಜನೇಯನಿಗೆ / ಸತ್ಯ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆ...

             ಹೀಗೆ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ

ಗಳು ಮನೆಮಂದಿಗೆಲ್ಲ ಮುಂದೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಾಲ ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಯಂತೆ  ಕೆಲಸ ಮಾಡುವದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

   ‌‌          ಇದೇ ವೇಳೆಗೆ ಪಲ್ಲಣ್ಣನ ದೀರ್ಘಕಾಲದ

ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಿರು ಚಿತ್ರ/ ಬಂಧು- ಬಳಗ/ ಸ್ನೇಹಿತ-  ಹಿತೈಷಿ ವರ್ಗದವರ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು  ಬರಹಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ/ ಕೊನೆಗೊಂದು ಭೋಜನ ಕೂಟ - ಇವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ high lights ಗಳು...

   ‌‌‌‌‌‌     ಎಂಬಂತ್ತೊಂದರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅವನ ಉತ್ಸಾಹ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ  ಬತ್ತಿಲ್ಲ. ಕನಸುಗಳು ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಮಸುಕಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದರ ಹಿಂದೆಒಂದರಂತೆ ಬಂದ ಕಷ್ಟಗಳ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಅವನೆಂದೂ ಇಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಇಡುವದೂ ಇಲ್ಲ... ಆದರೂ 'ಮಾಡಬೇಕಾದು ದು ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾನೇಯಿ ದೆ 'ಎನ್ನುವಭಾವವೊಂದು ಸದಾಕಾಲ ಕಾಡುತ್ತಲೇ

ಇರುವದು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ.

       ಅವನವು ಎನ್ನುವ ಎಲ್ಲ ಕನಸುಗಳು ನನಸಾಗಬೇಕು -

*ಅವನಿಗಾಗಿ,

 

*ಅವನನ್ನು ನಂಬಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ, 

*ಬದುಕಿಗೆ ಅವನನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದ  ಸಂಸಾರಗಳಿಗಾಗಿ,

     ಇದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನದ ಹರಕೆ, ಹಾರೈಕೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕಿ ಬಾಳಬೇಕು.

"ಜೀವೇತ್ ಶರದಃ ಶತಮ್."

ಆ ಕಾಗಜ ಕೀ ಕಸ್ತೀ...ಬಾರಿಷ್ ಕಾ ಪಾನೀ...

ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯ- ಮೊಬೈಲ್/ computer/ I pad ಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿಲ್ಲ...ನಮ್ಮ ಗುರುತು ಯಾವುದೇ generation ದಿಂದ ಅಲ್ಲ- ನಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ.ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ/ಎರಡು ರೂಪಾಯಿಗಳಿಂದ ಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಸುಖಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸೂರೆಹೊಡೆ ದವರು ನಾವು...ಲಾಲಿಪಾಪ್/ಸುಂಟಿ ಪೆಪರ್ಮೆಂಟ/ ಹುಣಚಿಯ ಚಿಗಳಿ/ ಏನೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮದಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಎಂದಾದರೂ ಕೈಗೆ ಹತ್ತರ ನೋಟು ಹತ್ತಿತೋ ನಾವೇ ಅಂಬಾನಿ ಎಂಬ ಭಾವ...ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಸಣ್ಣದಿರಬಹುದು-

ಆದರೆ ನಮಗದರ ಮೌಲ್ಯ ತುಂಬಾನೇ ಇತ್ತು.ಶಾಲೆಯ ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ದ ಬಿಡುವು ಬರಿ ಊಟಕ್ಕಲ್ಲ-ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ಪಕ್ಕಾಗಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.ನಾವು ಒಯ್ದ ಊಟ ನಮ್ಮದೇ ಆದರೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಬೆಂಚಿನ ಎಲ್ಲರದೂ ಹಕ್ಕು ಇರುತ್ತಿತ್ತು...ಇಂದು ಊಟದ ಡಬ್ಬಿಗಳು ತುಟ್ಟಿಯಾಗಿವೆ.ನಿಜ- ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಕೈಹಾಕುವ ಗೆಳೆಯರು ಮಾತ್ರ ಅತಿ ಸಸ್ತಾ ಅನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.ಶಾಲೆಯ ಕೊನೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಪಾಟಿಚೀಲಗಳನ್ನು ಒಗೆದು ಹೊರಗೆಓಡುತ್ತಿದ್ದೆವು-ಏಕೆಂದರೆ ನಂತರ ಶಾಲೆಯಿಲ್ಲ/ ಹೆಚ್ಚು ಓದಿಲ್ಲ/ TV ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ.Followers ಈಗಿನಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ- ಆದರೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆಟಕ್ಕೆಂದು ' ಕರೆ' ಕೊಡುವ ಗೆಳೆಯ- ಗೆಳತಿಯರಿದ್ದರು.ಯಾರದಾದರೂ ಒಂದು cycle ಖರೀದಿಯಾದರೂ ಇಡೀ ಗೆಳೆಯರ/ಗೆಳತಿಯರ  test driving ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಅಹಂಕಾರವಾಗಲೀ/ಗೆಳೆತನವೇನು ಎಂಬ ಅಸಡ್ಡೆಯಾಗಲೀ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹಿಂದಿನ ಸಂಜೆ ಕಲಹವಾದರೆ ಮಾರನೇ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಂಧಾನ...ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ- ಅವೇ ದಿನಗಳು ಸುಂದರ ಸವಿನೆನಪುಗಳಾಗಿ

ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಕಾರಣ ವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದೂ ಕೂಡ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...ಆ ಮಳೆ/ ಮುರಿದ ಸೈಕಲ್/ ಮಣ್ಣು ಮಣ್ಣು ಮೇಲಂಗಿ/ 

ಕಿತ್ತಳೆ ತೊಳೆಯ ಪೆಪ್ಪರಮೆಂಟ್/ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಒಳ ತೂರಿ ಬರುವ ತುಂತುರ ಹನಿಗಳು/ಚಪ್ಪಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಬರಿಗಾಲು/ಕಾಗದದ ದೋಣಿಗಳು/

ಜೋರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯಲೆಂದೇ ಹೊರಬಿದ್ದು ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಲ್ಲವೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿವೆ.ಆದರೆ ನಾವೀಗ ಬಹು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದೇವೆ...ಬಾಕಿಯದೆಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗಿದೆ...ನಮಗೆ ಉಳಿದುದು ಇರಲಿ/ಬಿಡಲಿ "ಬರ್ತೇನಿ ಅಮ್ಮ, ಕೇವಲ ಇನ್ನೈದೇ ನಿಮಿಷ"-ಎಂಬ ಪ್ರತಿದಿನದ ಸಂಜೆಯ ಕೊನೆಯ ಬೇಡಿಕೆ- ಆ ಐದು ನಿಮಿಷ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು..

Jeevan Pranam Patra...

[02/11, 7:19 pm] Krishna Koulagi: Thank you for successfully submitting your digital life certificate. Your Pramaan id is 7358140871. You may view life certificate online at https://jeevanpramaan.gov.in/v1.0/ppouser/login. Your Digital life certificate shall be processed by your pension Disbursing Agency for release of pension. NICSI

[02/11, 7:19 pm] Krishna Koulagi: Thank you for successfully submitting your digital life certificate. Your Pramaan id is 4485004001. You may view life certificate online at https://jeevanpramaan.gov.in/v1.0/ppouser/login. Your Digital life certificate shall be processed by your pension Disbursing Agency for release of pension. NICSI

ನೆಪವು ಸಿಕ್ಕಿತು ಸಾವಿಗೆ...

          " ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮೂರು ಜನ ಹಿರಿಯರಿದ್ದಾರೆ...ನಾನಿನ್ನೂ ಸಣ್ಣವನು...

ಇನ್ನು ಕೆಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದು,ಎಪ್ಪತ್ತಕ್ಕೆ retire ಆಗಿ ಸಣ್ಣವರಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟು

ಬೇಕೆಂದಷ್ಟಕ್ಕೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು

ಇರುತ್ತೇನೆ...ಇನ್ನು ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ

ಮದುವೆಯವರೆಗೂ ಅಂಥ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳೂ ಇಲ್ಲ-" ಸದಾ ಇವೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ನೀನು-ಅಂದೂ ಅದನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಪೇಟೆಯ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ-ಎಂದು ಹೋದವನು- ನೀನು...

ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ...

               ಇನ್ನೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ...' ಚಿಟ್ಟೀ ನ ಕೋಯಿ ಸಂದೇಶ...ಜಾನೇ‌ ಓ ಕೌನ್ ಸಾ ದೇಶ...ತುಮ್ ಚಲೇಗಯೇ'-

ಈ ಹಾಡು ಎಲ್ಲೇ/ ಯಾವಾಗಲೇ ಕೇಳಲಿ

ನೆನಪಾಗುತ್ತೀಯಾ ಸುಧಿ ನೀನು ನನಗೆ...

ನನ್ನ ನಂತರದ ಒಬ್ಬನೇ ತಮ್ಮ ನೀನು...

ಕೂಡಿಯೇ ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ವರೆಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಹತ್ತಿರವಾದೆವು... ನನ್ನ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಫೋನ್ call ಅಂತರದಲ್ಲಿದ್ದು ನನ್ನನ್ನು

ಕಾಪಿಟ್ಟವನು ಸದಾ...ನೀನು ಇರುವ ವರೆಗೂ ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಎಷ್ಟು ನಿಶ್ಚಿಂತಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು...

       ಇಂದಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ದಿನ ಏಕೋ

ತುಂಬ ನೆನಪಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತೀಯಾ-

ಸುಧಿ...ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು/ಏನನ್ನೋ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ  ಒತ್ತಡ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ...ಆ ದಿನವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನದೇ  ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ...

      ‌‌‌       ಖಾಲಿ ಇದ್ದೆ- ನೀನಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಎಂದೆನಿಸಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಯ್ತು ಸುಧಿ..

೧)ಸ್ವಾಮಿರಾಚಾರ್ಯ ಕೌಲಗಿ....

ಕೃಷ್ಣಾಬಾಯಿ...

೨) ಬಾಳಾಚಾರ್ಯ ಕೌಲಗಿ...

ಎಂಕೂಬಾಯಿ

೩) ನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯ ಕೌಲಗಿ...

ರಮಾಬಾಯಿ...

೪) ವೆಂಕಟೇಶಾಚಾರ್ಯ ಕೌಲಗಿ...

ಪದ್ಮಾಬಾಯಿ.

Nagamma Maid...

Nagamma Maid-- Money matters...

july---( June Salary)-3000/-

August- (July salary)...3000/-/- July)

September-(August)...3000./-

October---( September) 3000/-

November- took full money.

(1500+3000) No cut this month...