ನೀನು

ನೀನ
..

ನೀನೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಲ್ಲ...
ನೀ ಧರಿಸುವ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲ..
ನಿನ್ನ ಆಕರ್ಷಕ ತೂಕವಲ್ಲ...
ನಿನ್ನ ಕೂದಲಿನ ಬಣ್ಣವಲ್ಲ...
ನಿನ್ನ ಗಲ್ಲದ ಗುಳಿಗಳಲ್ಲ...
ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಸರ್ವಥಾ ಅಲ್ಲ..

ನೀನೆಂದರೆ,

ನೀನು ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳು..
ನೀನು ಆಡುವ ಮಾತುಗಳು..
ನಿನ್ನ ಬೆಳಗಿನ ಗೊಗ್ಗರು ದನಿ...
ನೀನು ಮುಚ್ಚಿಡಲೆತ್ನಿಸುವ ಮುಗುಳ್ನಗೆ..
ನೀನು ಏಕಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಗುನುಗುವ ಹಾಡು...
ನೀನೆಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತಾಡಿ ಮರಳಿ ಬಂದ ನಿನ್ನದೇ ಮನೆ...
ನೀನೆಂದರೆ ನಿನ್ನವೇ ನಂಬಿಕೆಗಳು...
ನೀನೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯ ಮಿಂಚು...
ನೀನೆಂದರೆ ಹನಿಗೂಡುವ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚು...
ನೀನು ಪ್ರೀತಿಸುವ,ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಜನ...
ನೀನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ನಿನ್ನ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸುಗಳು...
ನೀನು ನಿನ್ನದೇ 'ಜೀವನ ಸೌಂದರ್ಯ...'

ಆದರೆ 'ನೀನಲ್ಲದ''ನಿನ್ನನ್ನು '
ಇತರರು ಬೇರೆಯಾಗಿ
ಬಣ್ಣಸಿದ್ದನ್ನು 
ನಂಬಿದಾಗಲೇ
ನೀನಾರು ಎಂಬುದನ್ನು
ನೀನು ಮರೆತೇಬಿಟ್ಟೆ...

( ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲಿಷ  ಕವನ_Erin Hanson ರವರ NOT
ಭಾವಾನುವಾದ: ಶ್ರೀಮತಿ,ಕೃಷ್ಣಾ ಕೌಲಗಿ
ಕವನ ಕೃಪೆ: ರಾಧಾ ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರ ಗೋಡೆಯಿಂದ)

ಮತ್ತೊಂದು ಕಪ್ ಚಹ

ಮತ್ತೊಂದು ಕಪ್ ಚಹ..

ಚಹದ ಕಪ್ ಹಿಡಿದು
ಕಿಟಕಿಯ ಹತ್ತಿರ
ಕುಳಿತಿದ್ದೆ....
ಹೊರಗಿನ ಸುಂದರ
ದೃಶ್ಯಗಳ
ಸವಿಯುತ್ತ
ಗುಟುಕು ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ಅರೆ,ಸಕ್ಕರೆ ಮರೆತೇಹೋಗಿದೆ..
ಸಪ್ಪೆ...ಸಪ್ಪೆ...

ಅಯ್ಯೋ! ಮತ್ತಾರು ಹೋಗಬೇಕು ..
ಸಕ್ಕರೆ ತಂದು ಹಾಕಬೇಕು..
ಬೇಏಏಏಜಾರು...
ಇವತ್ತೊಂದು ದಿನ
ಇದೇ ಸಪ್ಪೆ ಚಹ ಕುಡಿದರಾಯಿತು...
....  ....  .... .... .... .... ....
ಖಾಲಿ ಕಪ್ ಕಡೆ
ನೋಡಿದೆ...
ಕಪ್ಪಿನ ಕೆಳಗೆ ಕರಗದೇ
ಉಳಿದ ಸಕ್ಕರೆ...
ನೆನಪು ಬಂದು ನಕ್ಕೆ...
ಹೌದು,ಚಮಚ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ..
ಆನಂತರ ಮರತೇಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ..

ನಮ್ಮ ಬದುಕೂ ಹೀಗೇ...
ನಮ್ಮ ಸುತ್ತು ಮುತ್ತಲೂ
ಎಷ್ಟೋ ಅಂದದ
ಚಂದದ ಖುಶಿಯ ಕ್ಷಣಗಳು
ಕೈಗೆ ಸಿಗುವಂತೆಯೇ
ಇರುತ್ತವೆ...
ಅದೇ ಕಪ್ಪಿನ ತಳದಲ್ಲಿಯ
ಕರಗದ ಸಕ್ಕರೆಯಂತೆ..

ಸ್ವಲ್ಪು ಯೋಚಿಸಿ..
ಇತರರೊಡನೆ
ನಗುನಗುತ್ತ
ಮಾತಾಡುವಂತೆ
ಹಕ್ಕಿನಿಂದಲೇ ಸಿಟ್ಟಿಗೂ
ಏಳಬೇಕು...ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ
ಅವರ ಕಣ್ಣೀರು
ಒರೆಸಬೇಕು...
ನಮ್ಮವರೇ ಆದವರಲ್ಲಿ
ಮಾನ ಅಪಮಾನವೆಲ್ಲಿ ಬಂತು?!!
ಆದಷ್ಟೂ ' ಸರಳ' ವಾಗಿರೋಣ..
Smart ಆಗಿರಲೇಬೇಕಿಲ್ಲ..
ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾವೇನೂ
Samsung phone ಅಲ್ಲ..

( ಹಿಂದಿ ಮೂಲದಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದ_
ಕೃಷ್ಣಾ ಕೌಲಗಿ)

ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...

ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು,..ಹೇಗೆ ಕಳೆದವು...
ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ಬದುಕಿನ ಓಟದಲ್ಲಿ ಉರುಳಿದವು ವರ್ಷಗಳು
ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...

ಹೆಗಲೇರಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು
ಹೆಗಲವರೆಗೆ ಬೆಳೆದದ್ದು ,ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ಬಾಡಿಗೆಯ ಪುಟ್ಟ ಮನೆಯಿಂದ
ಸ್ವಂತ ಗೂಡಿನೊಳ ಹೊಕ್ಕದ್ದು
ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...

ಸೈಕಲ್ನಲ್ಲಿ ' ಏರಿ' ಏರಿ ಏದುಸಿರು
ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾವು
ಯಾವಾಗ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿದೆವೋ ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ಅಮ್ಮ- ಅಪ್ಪನ ಹೊರೆಯಾಗಿದ್ದ ನಾವು
ಮಕ್ಕಳ ಹೊರೆ ಯಾವಾಗ ಹೊತ್ತೆವೋ ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...

ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ ಮಲಗಿ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ
ನಮ್ಮ ನಿದ್ರೆ ಯಾವಾಗ ಹಾರಿತೋ
ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ದಟ್ಟ ಕರಿ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆರಳಾಡಿಸಿ ಸುಖಿಸಿದ,
ನಮ್ಮ ಕೂದಲು ಬಿಳಿಯಾಗತೊಡಗಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಹಿಡಿದು ಕಚೇರಿ,ಕಚೇರಿ ಅಲೆದ ನಮಗೆ
ನಿವೃತ್ತಿಯ ಗಳಿಗೆ ಬಂದುದು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ಮಕ್ಕಳು,ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಹಲುಬುತ್ತ ಗಳಿಸಿ ಉಳಿಸುವಲ್ಲಿ
ಆ ಮಕ್ಕಳೇ ದೂರವಾದದ್ದು
ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...

ನಾವು,ನಮ್ಮವರೆಂದು ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಮೆರೆದ ನಮಗೆ
ಅವರೆಲ್ಲ ದೂರಾಗಿ , ಒಂಟಿಯಾದುದು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ನಮಗಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಾಗ
ದೇಹ ಸಹಕರಿಸುವದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...

( ಹಿಂದಿ WhatsApp ಕವಿತೆ ಆಧರಿತ: Trans- creation by Krishna Koulagi)

*Nice Poem About Life* ,

समय चला , पर कैसे चला,
पता ही नहीं चला ,
ज़िन्दगी की आपाधापी में ,
कब निकली उम्र हमारी यारो ,
*पता ही नहीं चला ,*

कंधे पर चढ़ने वाले बच्चे ,
        कब कंधे तक आ गए ,
*पता ही नहीं चला ,*

किराये के घर से शुरू हुआ था सफर अपना ,
  कब अपने घर तक आ गए ,
*पता ही नहीं चला ,*

साइकिल के पैडल मारते हुए                      हांफते थे उस वक़्त,
कब से हम कारों में घूमने लगे हैं ,
*पता ही नहीं चला ,*

कभी थे जिम्मेदारी हम माँ बाप की ,
कब बच्चों के लिए हुए जिम्मेदार हम ,
*पता ही नहीं चला ,*

एक दौर था जब दिन में भी
            बेखबर सो जाते थे ,
कब रातों की उड़ गई नींद ,
*पता ही नहीं चला ,*

जिन काले घने बालों पर
     इतराते थे कभी हम ,
कब सफेद होना शुरू कर दिया ,
*पता ही नहीं चला ,*

दर दर भटके थे नौकरी की खातिर ,
        कब रिटायर होने का समय आ गया ,
*पता ही नहीं चला ,*

बच्चों के लिए कमाने बचाने में  
                       इतने मशगूल हुए हम ,
                        कब बच्चे हमसे हुए दूर ,
*पता ही नहीं चला ,*

भरे पूरे परिवार से सीना चौड़ा रखते थे हम ,
अपने भाई बहनों पर गुमान था ,
  उन सब का साथ छूट गया ,
कब परिवार एक पर सिमट गया ,
*पता ही नहीं चला ,*

अब सोच रहे थे कि अपने
   लिए भी कुछ करे ,
पर शरीर ने कब साथ देना बंद कर दिया ,
*पता ही नहीं चला ,

ಭಿನ್ನ...

ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು
ನೀ ಪೋಷಿಸು...
ದೋಷ ಗುರುತಿಸಲು ಜನರಿದ್ದಾರೆ....

ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವದಾದರೆ
ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ಇಡು...
ಹಿಂದೆ ಎಳೆಯಲು
ಜನರಿದ್ದಾರೆ....

ಕನಸು ಕಾಣುವದಾದರೆ
ಎತ್ತರಕ್ಕೇರುವ ಕನಸು ಕಾಣು...
ಕೆಳಗಿಳಿಸುವ ಜನರಿದ್ದಾರೆ....

ಹೊತ್ತಿಸುವದಾದರೆ
ಮನದಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯದ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸು...
ಮನದಲ್ಲಿ ಕುದಿಯುವ
ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ...

ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವದಾದರೆ
ಸವಿನೆನಪುಗಳ ಕಟ್ಟಿಕೋ...
ಮಾತಿನ ಮಹಲು ಕಟ್ಟುವ
ಜನವಿದ್ದಾರೆ...

ಪ್ರೀತಿಸುವಿಯಾದರೆ
ನಿನ್ನ ನೀ ಪ್ರೀತಿಸು...
ದ್ವೇಷಿಸಲು ಜನರಿದ್ದಾರೆ...

ಇರುವಿಯಾದರೆ ಮುಗ್ಧಮನದ
ಮಗುವಿನಂತೆ ಇರು..
ತಿಳುವಳಿಕೆ ಕೊಡಲು ಸಾಕಷ್ಟು
ಜನರಿದ್ದಾರೆ...

ನಂಬಿಗೆ ಇಡುವದಾದರೆ
'ಸ್ವಂತ' ದ ಮೇಲಿಡು....
ಸಂಶಯಿಸಲು ಜನರಿದ್ದಾರೆ...

ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಬೆಳೆಸಿಕೋ
ಕನ್ನಡಿ ತೋರಿಸಲು
ಜನರಿದ್ದಾರೆ...

ಇತರರಿಗೆ ಭಿನ್ನನಾಗಿ ಬೆಳೆ...
ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ
ಎನ್ನಲು ಜನರಿದ್ದಾರೆ...

ಬದುಕಲ್ಲಿ ಏನನ್ನಾದರೂ
ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸು...
ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಲು ಬೇಕಾದಷ್ಟು
ಜನರಿದ್ದಾರೆ..

( WhatsApp ಹಿಂದಿ ಸಂದೇಶದ ಅನುವಾದ- ಕೃಷ್ಣಾ ಕೌಲಗಿ)

( Thanks Radha Kulkarni for sending this beautiful GAZAL of Gulzar Saheb for TRANS- CREATION...)

ಎಲೆ,ಬದುಕೆ...
ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ...
ಇರಲಿ ಕೊಂಚ ವ್ಯವಧಾನ...

ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೋ
ಋಣಸಂದಾಯ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ...
ನೋವುಗಳ ನಿವಾರಿಸಬೇಕಿದೆ...
ಕೆಲಸಗಳ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬೇಕಿದೆ...
ಸ್ವಲ್ಪು ನಿಧಾನ...
ಇರಲಿ ಕೊಂಚ ವ್ಯವಧಾನ..

ಎಷ್ಟೋಜನ  ಮುನಿದಿದ್ದಾರೆ...
ಕೆಲವರು ಹಿಂದೆ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ...
ಮುನಿದವರ ಮನವೊಲಿಸಬೇಕು..
ಅಳುವವರ  ಮನ ಅರಳಿಸಬೇಕು..
ಸ್ವಲ್ಪು ನಿಧಾನ....
ಇರಲಿ ಕೊಂಚ ವ್ಯವಧಾನ..

ಎಷ್ಟೋ ಸಂಬಂಧಗಳು
ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಮುರಿದಿವೆ...
ಮತ್ತೆಷ್ಟೋ ಬೆಳೆವಾಗಲೇ ಮುಗಿದಿವೆ...
ಅಳಿದುಳಿದವುಗಳ
ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು...
ಸ್ವಲ್ಪು ನಿಧಾನ....
ಇರಲಿ ಕೊಂಚ ವ್ಯವಧಾನ.....

ಎಷ್ಟೋ ..
ಕನಸುಗಳಿನ್ನೂ ಉಳಿದಿವೆ..
ಕೆಲ ಮನದಾಸೆಗಳು ಫಲಿಸಬೇಕಿವೆ..
ಬದುಕಿನ ಗೋಜಲುಗಳ
ಬಿಡಿಸಬೇಕಿದೆ...
ಸ್ವಲ್ಪು ನಿಧಾನ...
ಇರಲಿಕೊಂಚ ವ್ಯವಧಾನ...

ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲುವ ವೇಳೆ
ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವದೇನು??
ಉಳಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವದೇನು??
ಹಟಮಾರಿ ಮನಸಿಗೆ
ಅರಿವಾಗಿಸಬೇಕಿದೆ...
ಸ್ವಲ್ಪು ನಿಧಾನ...
ಇರಲಿ ಕೊಂಚ ವ್ಯವಧಾನ..

ಸಾವು....

ದೇಶ ನೋಡದಿದ್ದರೆ...
ಕೋಶ ಓದದಿದ್ದರೆ...
ಬದುಕಿನ ಬದಲಾಗುವ ಬಣ್ಣಗಳ
ಅರಿಯದಿದ್ದರೆ...
ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸದಿದ್ದರೆ...
ನಿಧಾನವಾಗಿ..
ಇಂಚಿಂಚು
ಸಾಯುತ್ತೇವೆ...

ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೇ
ಗೌರವವಿರದಿದ್ದರೆ....
ಇತರರ ಹಂಗೇ ಬೇಡೆಂದು
ಕೊಡವಿಕೊಂಡರೆ....
ನಮ್ಮ ಚಟಗಳಿಗೆ ನಾವೇ
ದಾಸರಾದರೇ...
ನಡೆದ ದಾರಿಯನ್ನೇ
ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ...
ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಾವಣೆಗೆ
ಒಡ್ಡದಿದ್ದರೆ...
ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಇಂಚಿಂಚು
ಸಾಯುತ್ತೇವೆ....

ಬದುಕಿನ ತಿರುವುಗಳ
ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ...
ಅಪರಿಚಿತರೊಡನೆ
ಬೆರೆಯದಿದ್ದರೆ...
ಹುಚ್ಚೊಂದ ತಗಲಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ...
ಸುನಾಮಿಯ ಸುಳಿಯ
ಎದುರಿಸದಿದ್ದರೆ...
ಆಹ್ವಾನಗಳು ಕಂಗಳಿಗೆ
ಹೊಳಪು ತರದಿದ್ದರೆ...
ಹೃದಯದ ಬಡಿತಗಳ
ತೇಜಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ...
ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಇಂಚಿಂಚು
ಸಾಯುತ್ತೇವೆ...

ಬೇಡವೆನಿಸಿದ್ದು
ಬಿಡದಿದ್ದರೆ..
ಸಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ
ಮರೆಯದಿದ್ದರೆ...
ಪರಿಸರ,ಪರಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬದ್ಧತೆ
ತೋರದಿದ್ದರೆ....
ಕಂಡ ಕನಸು
ಕಾಡದಿದ್ದರೆ
ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಇಂಚಿಂಚು
ಸಾಯುತ್ತೇವೆ...

( Pablo Neruda- ಅವರ English ಕವನದ Trans- creation)

ವಾಸ್ತು

ಮನೆಯು ಹೇಗೇ ಇರಲಿ
ಮನೆಮಂದಿ ಒಗ್ಗೂಡಿ
ಮನಸಾರೆ ನಗಲೆರಡು
ಮೂಲೆಗಳು ಇರಲಿ...

ಸೂರ್ಯನೆಲ್ಲೇ ಇರಲಿ
ಸೂರ್ಯ ರಶ್ಮಿಗಳ್ಹರಡಿ
ಮನೆಯ ಅಂಗಳಕೊಂದು
ಶೋಭೆ ತಂದಿರಲಿ..

ಮುದ್ದು ಮಕ್ಕಳು ಸೇರಿ
ಗೆದ್ದ ಭಾವದಲಿ ಸದಾ
ಬಿದ್ದೆದ್ದು ಆಡಲು
ಬಿಡಿ- ಅಂಗಳೊಂದಿರಲಿ..

ಪುಟ್ಟುಟ್ಟ ದೋಣಿಗಳು
ಬೀಳುತೇಳುತ ಸಾಗಿ
ನಲಿವ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂಥ
ಮಳೆ ಝರಿಗಳಿರಲಿ....

ನಡುನಡುವೆ ಮೇಲೇರಿ
ಮಿನುಗುತಿಹ ತಾರೆಗಳ
ಲೆಕ್ಕ ಗುಣಿಸಲು ಒಂದು
ಮಾಳಿಗೆಯು ಇರಲಿ...

ಬಾನಿನುದ್ದಗಲಕ್ಕೂ
ಹಾರಾಡಿ ಹಿಡಿಕಾಳು
ಹೆಕ್ಕಿ ಗುಟುಗಿಕ್ಕಲು
' ಮರಗೂಡೊಂದು' ಇರಲಿ...

ಮುಂಜಾನೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆಗೆ
ಸ್ನೇಹದಾಲಿಂಗನಕೆ
ಹೊರೆಯಾಗದಂತೆರಡು
ನೆರೆ- ಹೊರೆಗಳಿರಲಿ...

ಮನೆಯು ಹೇಗೇ ಇರಲಿ
ಮನೆಮಂದಿ ಒಗ್ಗೂಡಿ
ನಲಿಯುವಾ ಗಳಿಗೆಗಳ
ಬರವು ಬರದಿರಲಿ...

( ಗೆಳತಿ ಮೀರಾ ಕುಲಕರ್ಣಿ ಕಳಿಸಿದ ಹಿಂದಿ ಕವನದ ಭಾವಾನುವಾದ- Thank you Meera)

( ರಾವಣರ ಮುಖವಾಡ ಬಯಲಾಗುತ್ತಿರುವ
ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ..ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ..ಮನಸ್ಸಿದ್ದವರಿಗಾಗಿ)

ರಾವಣನಾಗುವದು
ಸುಲಭವಲ್ಲ...

ರಾವಣನೆದೆಯಲ್ಲಿ
ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು...ನಿಜ..
ಜೊತೆಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಕೂಡ...

ಲಾಲಸೆ ಯಿತ್ತು..ನಿಜ..
ಆತ್ಮ_ಸಂಯಮ  ಕೂಡ...

ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿತ್ತು...
ನಿಜ  ....
ಆದರೆ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ
ಭೋಗಿಸಬಾರದೆಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ಕೂಡ....

ಸೀತೆ ಪ್ರಾಣಸಹಿತ ಮರಳಿಸಿಕ್ಕದ್ದು
ರಾಮನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ  ನಿಜ...
ಆದರೆ ನಿಷ್ಕಳಂಕಳಾಗಿ ಸಿಕ್ಕದ್ದು
ರಾವಣನ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ...

ಮಹಾಪ್ರಭು, ಶ್ರೀರಾಮನೇ,
ನಿನ್ನ ಯುಗದ ರಾವಣ
ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗಿದ್ದ...

ಇದ್ದ ಹತ್ತೂ ಮುಖಗಳು
ಯಾವುದೇ ಮುಖವಾಡಗಳಿಲ್ಲದೇ
ಬಹಿರಂಗವಾಗಿದ್ದವು...

ವರುಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸುಟ್ಟು
ಭಸ್ಮವಾಗುವ ರಾವಣನ
ಮನದಲ್ಲೇನಿದೆ?
ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ?

" ನನ್ನನ್ನು ಸುಡಲು ನೆರೆದ
ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದರೂ
ರಾಮನಿದ್ದೀರಾ?"...

ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುವ
ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ?

( ಮೂಲ- WhatsApp ದಿಂದ...ಬರೆದವರ ಹೆಸರಿಲ್ಲ...
Trans_ creation- ಶ್ರೀಮತಿ ಕೃಷ್ಣಾ ಕೌಲಗಿ...)

" ಒಳ್ಳೆಯವನಿದ್ದ..
ಅವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗಿದ್ದ..." 

ನೀನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು
ಮುಲಾಜಿಗೋ..?
ಅವನ ಶವದೆದುರು
ಏನೋ ಒಂದು ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಿತ್ತೆಂದೋ?
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತು ನಿನಗೆ
ಹೆಸರಿಡುತ್ತಿತ್ತು...ಎಂದೋ..?

ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗಿದ್ದರೆ
ಅವನಿದ್ದಾಗಲೇ..ಅವನಿಗೇ
ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು...
ಅವ ಖುಶಿಯಿಂದ ಹುಚ್ಚನಾಗುತ್ತಿದ್ದ...

ಅವನು ಏನನ್ನೋ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ...
ಯಾಕೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ...
" ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟವೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
ಬೇರೇನೂ ಬರದೇಯಿಲ್ಲವೇ?"
ಅವನೆಂದಾಗ ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೇನು?"
" ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ
ವಿಷಯವೇಯಿಲ್ಲವೇ?...

ಆ ನಗೆಯ ಹಿಂದಿನ ನೋವು ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು ನೀನು..
ನಿನ್ನ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಅವನೆಂದೂ
ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲೇಯಿಲ್ಲ...
ಇಲ್ಲೇ ಮರದಾಸರೆಯಲ್ಲಿ,ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ
ಕುಳಿತು ಹೋಗು ಬರುವವರ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ...
ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನಾರಿಗೂ
ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಮರುಗುತ್ತಿದ್ದ...

ಒಂದುವೇಳೆ ನೀನವನ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತು
ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಕೈಯಿರಿಸಿ
ಒಂದು ಸಾಂತ್ವನ,
ಒಂದೇಒಂದು ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ
ಅವ ಊಟಬಿಟ್ಟು ಎಚ್ಚರ ತಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...
ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಆಡುತ್ತ ಮೌನದೊಳಗೆ
ಇಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...
ತನ್ನ ಡೈರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು
ಖಾಲಿ ಗೋಡೆ,ಸೂರು
ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇಒಬ್ಬರು ಬಳಿಯಿದ್ದರೂ
ಅವನು ಆ ಬಾಟಲಿ ತೆರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...
ಅವನೆದುರು ಸತ್ತ ಅಪ್ಪನ ಫೋಟೋಯಿತ್ತು...
ತನ್ನವನೆಂಬ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬನಿರಲಿಲ್ಲ...
ಬದುಕಲು ಬೇಕಾಗುವ ಒಂದೇಒಂದು
ಕನಸಿರಲಿಲ್ಲ...
ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಗೆಳೆಯರಿದ್ದರು..
ಒಬ್ಬ ಆಪ್ತನಿರಲಿಲ್ಲ...

ಅವನಿಗೆ " ಹೋಗುವದೇ ಲೇಸು ಎನಿಸಿರಬೇಕು"
'ಇದಕ್ಕಾರೂ ಕಾರಣವಲ್ಲ' - ಎಂದು ಬರೆದು
ನಡೆದುಬಿಟ್ಟ...

ಈಗ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು 'ವಿದಾಯ' ಹೇಳಲು
ಬಂದಿರುವಿ..

ಅವನ ಸಮಾಧಿಗೆ ಹೂ ಅರ್ಪಿಸಲು ಹೋದಾಗ
ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಕೇಳು..,
ಮಣ್ಣಿನಾಳದಿಂದ
ಬರುವ ಪಿಸುನುಡಿಯ..

"ಇನ್ನಾದರೂ
ಮುಂದೆ
ನನ್ನಂಥವನೇನಾರೂ ನಿನಗೆ
ಸಿಕ್ಕರೆ....
ಅವನ ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಕೈಯಿಡು..
ಸಾಂತ್ವನದ ಎರಡು ಮಾತು ಹೇಳು..
ಬಾಟಲಿಗಳು ಕಂಡರೆ ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆಸೆ...
ಸಂತಸದ ನುಡಿ ಹಂಚಿಕೋ..
ಆಗ ಅವನೂ ಆನಂದದ ದಿನ ಕಳೆದಾನು...
ನಿನಗೂ ಒಳ್ಳಯದು ಮಾಡಿದ ಸಾರ್ಥಕತೆ ದಕ್ಕೀತು....

( world depression day ಅಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಸಾರವಾದ ಹಿಂದಿ ಕವನದ ಕನ್ನಡರೂಪ- ಶ್ರೀಮತಿ ಕೃಷ್ಣಾ ಕೌಲಗಿ)

Paani se tasveer kahan banti hai,
Khwabo se taqdeer kahan banti hai.
Kissi bhi rishte ko sachche dil se nibhao,
Kyunki ye zindagi phir wapas kahan milti hai.
Kaun kissi se chah kar dur hota hai,
Har koi apne halaton se majbur hota hai.
Hum to bus itna jante hai har rishta Moti aur har dost Kohinoor hota hai...

*Dedicated to all my friends*

(Trans- creation_ Krishna Koulagi)

ಬಂಧ

ನೀರಿನಿಂದ ಚಿತ್ರ
ಬರೆಯಲಾಗುವದಿಲ್ಲ...

ಕನಸುಗಳಿಂದ
ಅದೃಷ್ಟ ಬದಲಾಗುವದಿಲ್ಲ...

ಪ್ರತಿ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ
ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ
ಕಾಪಿಡಬೇಕು...
ಬದುಕು ಬಾರಿ ಬಾರಿ
ಸಿಗುವದಿಲ್ಲ....

ಯಾರೂ ಬಯಸಿ
ಬೇರೆಯಾಗುವದಿಲ್ಲ...
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ
ಏನೋ ಅಸಹಾಯಕತೆ..
ಅವರವರವೇ ಏನೋ ವ್ಯಥೆ....

ನನಗನಿಸುವದಿಷ್ಟೇ....

ಪ್ರತಿ ಬಂಧವೂ ಒಂದು ಮುತ್ತು..
ಪ್ರತಿ ಗೆಳೆಯನೂ
ಅಪರೂಪದ ಸೊತ್ತು....
( ಮೂಲ- ಗುಲ್ಜಾರ್ )

ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೇ...

ಕಹಿ ಸತ್ಯ

(ಮುಂಬರುವ ಹತ್ತು- ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನ ಜನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಣೆಯಾಗುವವರಿದ್ದಾರೆ...)

ರಾತ್ರಿ   ಬೇಗ ಮಲಗುವವರು..
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳುವವರು...
ನಸುಕಿನಲಿ
ವಾಯುವಿಹಾರ
ಮಾಡುವವರು..

ಅಂಗಳ ಹಾಗೂ
ಗಿಡಗಳಿಗೆ
ನೀರುಣಿಸುವವರು...
ದೇವರ ಪೂಜೆಗೆ
ಹೂ ಹರಿಯುವವರು..
ಪ್ರತಿದಿನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ
ಹೋಗುವವರು...

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು
ಮುಗುಳ್ನಗುವವರು...
ಜನರ ಸುಖ ದುಃಖ
ವಿಚಾರಿಸುವವರು..
ಎರಡೂ ಕೈಯತ್ತಿ
ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರು...

ಹಳೆಯ ಟೆಲಿಫೋನ್
ಬಳಸುವವರು....
ದಿನಚರಿ ಬರೆಯುವವರು...
Wrong ನಂಬರ್
ಬಂದರೂ ಒಂದೆರಡು
ಮಾತಾಡುವವರು...
ವರ್ತಮಾನ ಪತ್ರಿಕೆ
ಎರಡೆರಡು ಬಾರಿ
ಓದುವವರು...

ವೃತ ನಿಯಮ
ಪಾಲಿಸುವವರು...
ಸಮಾಜಕ್ಕೆ
ಹೆದರುವವರು..
ಹಳೆಯ ಚಪ್ಪಲಿ,
ಬನಿಯನ್ ಧರಿಸುವವರು..

ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ,ಹಪ್ಪಳ
ಮಾಡುವವರು..
ಮನೆ ಮಸಾಲೆ
ಕುಟ್ಟುವವರು....
ದೃಷ್ಟಿ ತೆಗೆಯುವವರು..
ಬೀದಿ ವ್ಯಾಪಾರದವರೊಡನೆ ಎರಡಾಣೆಗೆ
ಜಿಕೇರಿ ಮಾಡುವವರು..
            **********
__ ಇಂಥವರು ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು
ವರ್ಷ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿರುವದಿಲ್ಲ...

ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದ ಜೀವನಪಾಠಗಳೂ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತವೆ..
.ಅವರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ,

ಸರಳ ಸುಂದರ ಬದುಕು,...
ಪ್ರೇರಣೆ ತುಂಬುವ ಬದುಕು..
ನಾಟಕೀಯತೆಯಿಲ್ಲದ ಬದುಕು,
ಧರ್ಮದ ದಾರಿ ತೋರುವ ಬದುಕು,
ಇತರರಿಗಾಗಿಯೂ ಸ್ಪಂದಿಸುವವರ ಬದುಕು ಸಹ...😒😒😒
( ಹಿಂದಿಯಿಂದ)

ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೇ( ಅಲ್ಲ.....)

ಮೌನ ಗೀತೆ..

ಆಗಲೇ  ೮-೩೦..
ಕೆಲಸದವಳಿನ್ನೂ ಬಂದಿಲ್ಲ..
ತಿಂಡಿಯ ತಯಾರಿಯಾಗಬೇಕು..ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಡಬ್ಬಿ ready ಮಾಡಬೇಕು..
ಮಾಸಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಗುಡ್ಡೆ
ಬಿದ್ದಿದೆ...
ನಿನ್ನೆ ತಂದ ಸಾಮಾನುಗಳಿಗೆ ಗತಿಗಾಣಿಸಬೇಕು...

ದೊಡ್ಡ ಮಗನ home- work ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದೆ...
ಸಣ್ಣವನಿಗಿನ್ನೂ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣು...
ಮನೆಯಲ್ಲಿ  bread ತೀರಿದ ಹಾಗಿದೆ...
ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ!
ಹಾಲು ಉಕ್ಕಿತೋ ಏನೋ!...
My God! Parents' meet ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ...

ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳ ironing
ಆಗಬೇಕು..
ಅತ್ತೆಯವರ ಬೆನ್ನು ನೋವಿನ ಔಷಧಿ ಎಲ್ಲಿಟ್ಟೆ
ದೇವರೇ..!
"ಟಾವೆಲ್ ಮರೆಯದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಾರದೇ?"
ಹೊರಗೆ ನಾಯಿ
ಹಸಿವೆಯಿಂದ ಬೊಗಳುತ್ತಿದೆ...
ಗಿಡಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನೆಯೂ
ನೀರುಣಿಸಿಲ್ಲ...

ಅಯ್ಯೋ! ಫೋನ್ ring ಆಗ್ತಾಯಿದೆ..ಖಂಡಿತವಾಗ್ಲೂ ಬಾಕಿ ಉಳಿದ project work ಮುಗಿಸಲು ಹೇಳಲೆಂದೆ ಇರಬೇಕು..
ಭುಜಗಳು ನೋಯುತ್ತಿವೆ..
ಕಣ್ಣು ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೇ
ತೂಗುತ್ತಿವೆ...

ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕೈಗೆ ತಕ್ಷಣ ಸಿಗುವದೇ ಇಲ್ಲ..ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು...
ಅಮ್ಮ,ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತು..

ನಾನು ಸ್ತ್ರೀ ವಾದಿಯಲ್ಲ...
ಮನೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವದನ್ನು
ಬಿಟ್ಟು ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ...

ನಾನೂ
ಭಾಷಣಕಾರಳೋ, ಕಲಾವಿದೆಯೋ
ಹಾಡುಗಾರ್ತಿಯೋ
ಕವಯಿತ್ರಿಯೊ
ಲೇಖಕಿಯೋ
ಆಗುವ ಅರ್ಹತೆ
ಇದ್ದಿರಲೂ ಬಹುದು...

ಕಳೆದಸಲ ಮಗಳು
Gold medal ತಂದಾಗ
ಎಲ್ಲರೂ" ಅಪ್ಪನ ಮಗಳು" ಎಂದರು.
ನನಗೆ ಬಂದ,ಯಾರೂ ಗಮನಕೊಡದ ಸಾಲು ಸಾಲು trophy ಗಳ ನೆನಪಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಒದ್ದೆಯಾಯಿತು.

ನನ್ನ ಮಗಳು ಬೆಳೆದು ಏನಾಗುತ್ತಾಳೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..ಆದರೆ ಅವಳೂ ಈಎಲ್ಲ ಹೊಣೆ ಹೊರಲೇ ಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿದೆ...

ಮದುವೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.."
ಬದುಕೊಂದು ಸುಂದರ ಕಥೆ.."- ಇರಬಹುದು...
ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೋ..

ಆದರೆ ದುಡಿಯುವ ಹೆಣ್ಣನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ನೋಡಿ..
ಅವಳ ಕಥೆ ಬೇರೆಯೇ...

ಕಾರಣ ಚಂದದ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಿನ ಮನೆ ಕಂಡರೆ,
ಮಕ್ಕಳು ಖುಶಿ ಖುಶಿ ಇದ್ದರೆ,
ಅವರು ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ,
ನೆನಪಿಡಿ,

ಅದರ ಹಿಂದೆ
ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ
ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿಗಳಿವೆ,
ಒಳಗೊಳಗೇ ಬಿಕ್ಕುವ ಕನಸುಗಳಿವೆ,
ಅರೆಬೆಂದ ಮಹಾತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿವೆ,
ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದ
'ನಿಟ್ಟುಸಿರು'ಗಳಿವೆ

ಅವಳಿಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಕೊಡಿ,
ಬೆನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸಿ,
ಅವಳ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗಿ,
ಮನೆಯನ್ನೊಂದು ನಂದನವನ್ನಾಗಿಸುವ ಅರ್ಹತೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಉಂಟು..
ಅವಳಿಗೆ " ಇದು ನನ್ನ ಮನೆ " ಅನಿಸುವಂಥ ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೊಡಿ..

( ಮೂಲ- ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಿಂದ_ ಅನುವಾದ- ನನ್ನಿಂದ)

ಅರಿವು..

ಇದುವರೆಗೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷಗಳನ್ನು
ನೆನೆದಾಗಲೇ ' ಉಳಿದುದು ಅತ್ಯಲ್ಪ'
ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದದ್ದು...

ಕೈಯ ಪುಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪೇರಿಸಿಕೊಟ್ಟ
ಪೆಪ್ಪರಮೆಂಟಗಳನ್ನು ಖುಶಿ ಖುಶಿ ತಿಂದು
ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತ ಬಂದಾಗಲೇ
ಉಳಿದದ್ದು ಕೆಲವೇ ಎಂದು ಹೌಹಾರಿದ್ದು....

ಅರ್ಥರಹಿತ ನಿಯಮ- ನಿಬಂಧನೆಗಳು
ಕಾನೂನು- ಕಾಯದೆಗಳು ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ...
ಬದುಕಿಗಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿವಾದದ್ದು...

ಬೆಳೆಯುವ ಆಯುಷ್ಯಕ್ಕೂ ಮಾಗುವ
ಬುದ್ಧಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದವರ ಜೊತೆ
ಬದುಕುವದು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ತಿಳಿದದ್ದು...

ನನಗೀಗ ವೇಳೆಯಿಲ್ಲ..ಪುಡಿಕೆಯೊಳಗಿನ
ಸಿಹಿಗಳನ್ನು ತಳಸೋಸಿ ಆಸ್ವಾದಿಸುವದೇ
ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾದದ್ದು...

ವಾಸ್ತವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿಗೆ ತಾವೇ ನಗುವ,
ತಮ್ಮ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಮನಸಾರೆ ಹಿಗ್ಗುವ,
ತಮ್ಮ  ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ತಾವೇ ಹೊಣೆ ಎಂದನ್ನುವ,

ಬದುಕು- ಬವಣೆಗಳೆರಡನ್ನೂ
ಸಮ ಪರಡಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗುವ,ಜನರ
ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂಬ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾದದ್ದು...

ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಬದುಕಿನ ಎರಡು ಆಯಾಮಗಳಿವೆ..
ಒಂದು ಕಳೆದದ್ದು__ ಇನ್ನೊಂದು ಕಳೆಯಬಹುದಾದದ್ದು....

ಕಳೆದದ್ದು ಕಳೆದು ಹೋದ ಮೇಲೆಯೇ
ಕಳೆಯಬಹುದಾದದ್ದರ ಅರಿವಾಗುವದು
ಎಂಬ ಸತ್ಯ ದರ್ಶನವಾದದ್ದು...

( Mario de Andrade ಇವರ "My soul has a hat" ಇಂಗ್ಲಿಷ ಕವನದ ಕನ್ನಡ ರೂಪಾಂತರ_ ನನ್ನಿಂದ)

ಚಲುವು...

" ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ವಿದ್ದೀತು ನನ್ನ ಚಲುವು?.. ನನ್ನವಳು ಕೇಳಿದಳು ಇವತ್ತು.. " ನಿನಗೆಷ್ಟು ವರ್ಷ ಬೇಕು?.. ಮೂವತ್ತು? ಇಲ್ಲವೇ ಐವತ್ತು..?  ನಿನಗೆ ಎಂಬತ್ತಾಗಲಿ..ಆಗ ನೋಡು ನಿನ್ನ ಚಲುವಿನ ಗತ್ತು...  ನಿನ್ನಾಯ್ಕೆಯ, ನಿನ್ನೊಲುಮೆಯ ಬದುಕು ನಿನಗಿತ್ತ   ಗಟ್ಟಿ ಮೈಮೆರಗು... ಕಾಂತಿಯುತ ಪಕ್ವ ಸೊಬಗು...  ಮಾಗಿಯ ಮೆರಗಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಕೂದಲು... ದಶಕಗಳ ಕಲಿಕೆ, ಕೊಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿದ ಮಿಂಚು ಮಂದಹಾಸ... ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ನೋಡಲು ಬರುವ ಮಕ್ಕಳು ಕಂಡಾರು ತಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸ....  ನಿನಗೀಗ ಕಿಂಚಿತ್ತು ಭಯವಿಲ್ಲ....ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತು...ಎಂಥ ಆಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರೂ ಮೇಲೆದ್ದು  ಬರುವ ಗತ್ತು...  ಇಡಿಯಾಗಿ ನುಂಗುವ ಏಕಾಂತದಲ್ಲೊಂದು  ಬಿಸಿ ಚಹಾದ ಕಪ್ಪು, ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಹೃದಯದಲ್ಲೊಂದು  ಹಾಡು ಹುಟ್ಟಿಸಬಹುದು... ನಿನ್ನ ಬೆಚ್ಚನ್ನ ಹೊದಿಕೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಚಡಪಡಿಸಬಹುದು....  ನಿನಗೆ ನೆನಪುಂಟೇ?? ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಅದೇ ಬೆಚ್ಚನ್ನ  ಗೂಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮದ ಹಕ್ಕಿ ಗುಟುಕು ಪಡೆದದ್ದು...ಅದನ್ನು  ನಿನ್ನೆದೆಗೆ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಾಗಲೇ ನಿನ್ನ ಧೀರ ,ಉದಾತ್ತ ಬದುಕೊಂದು ನೆಲೆಕಂಡದ್ದು.. ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳು...ನಿನ್ನ ಚಲುವು..ಚರ್ಮದಾಳದ್ದಲ್ಲ( skin deep)ಅದರೊಳಗಿನ, ಹೃದಯಾಂತರಾಳದ್ದು.....  Trans-creation_Krishna koulagi  (    English ಮೂಲ__Jeannette Encinias)  _ಕವನ / ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ_ ಮನೋಹರ ನಾಯಕ...ಬಾಂಬೆ.

ಅಪ್ಪ ನಕ್ಕ.....

ನನ್ನ ಕರುಳಿನ ಕುಡಿ
ನನ್ನವಳ ಗರ್ಭದಲಿ
ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದಿತ್ತು...
"ಹೆರಿಗೆಯಾದರೆ..ಗೆದ್ದೆ..."

ಅಪ್ಪ  ಹಿಂದಿನಿಂದ ನಕ್ಕ...

ಮಗ ಹುಟ್ಟಿ ತೊದಲುಮಾತು,
ತೊಡರು ಗಾಲು..
ಸದಾ ಬೇಕಿತ್ತು ಬೆಂಗಾವಲು..
"ವರ್ಷಗಳೈದು
ಕಳೆದರೆ...ಗೆದ್ದ ಹಾಗೆ..."

ಕೇಳಿತು ಅಪ್ಪ ನಕ್ಕ ಹಾಗೆ...

ಮಗನ ಸ್ಕೂಲು,ಕಾಲೇಜು...
ಅವನಿಗೇನೋ ಮೋಜು..
ನನಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆ...ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆ...
ಯಾವಾಗ ಮುಗಿದೀತೋ...ಅನಿಸಿತ್ತು

ಅಪ್ಪ ನಕ್ಕಿದ್ದು  ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು....

ಈಗ ಮಗನ ನೌಕರಿ..
ವಧುವಿನ ಹುಡುಕಾಟ...
ಮದುವೆ ಮುಗಿದರೆ
ಮುಗಿದಂತೆ ಹೋರಾಟ...ಅಂದುಕೊಂಡೆ..

ಅಪ್ಪ ಹುಸಿನಗೆ ನಕ್ಕದ್ದು ಕಂಡೆ...

ಕಳೆಯಿತು ಮತ್ತೊಂದು ದಶಕ...
ಈಗ ನನ್ನ ಮಗ ನನ್ನ ತೂಕ..
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ' ಮುಕ್ತನಾಗುವ ದಾರಿ..'.
ಕೇಳಿತಾ ಯಾರೋ ನಕ್ಕ ಹಾಗೆ...?

ನಾನೇ ನಕ್ಕಿದ್ದು ಈ ಬಾರಿ...

ವಚನ

ನೀನಿಲ್ಲ ಎಂದು
ನಾ ಮರುಗಲೇಕೆ
ನೀನಿದ್ದ ಠಾವ ಬಲ್ಲೆ...
ನಿನ್ನೊಲುಮೆ ಬಳ್ಳಿ
ಕುಡಿಮೂರ ಬಿಟ್ಟು
ತಡದssದ ನನ್ನನಿಲ್ಲೆ....

ನಿನ್ಹಿಂದ ನನ್ನ
ಕಿರುಹೆಜ್ಜೆ ಮೂಡಿ
ಆದೀತು ನಮ್ಮ ಮಿಲನ...
ಅಲ್ಲೀಯತನಕ
ನಾನಿಲ್ಲೆ ಎಂಬುದನ
ನಾ ನಿನಗ ಹೇಳಲೇನ?

ನೀನಿಲ್ಲ ಗೆಳೆಯ
ನಿನ ಪ್ರಾಣ ಇಲ್ಲೆ
ಎಂಬುದನ ಮರೆಯಲ್ಹ್ಯಾಂಗ?
ನಿನ್ನ ಕಿರುರೂಪ ಮೂರು
ನನ ಕೈಗೆ ಇತ್ತು
ಹೊರಟಾರ ತಡೆಯಲ್ಹೆಂಗ?

ಮರಿಹಕ್ಕಿ ಮೂರು
ಹಾರೂದ ಕಲಿಸಿ
ನಾ ನಿನ್ನ ಸೇರತೀನಿ..
ಎಂಬುದಕ ನನ್ನೀ
ನುಡಿಗವನ ಸಾಕ್ಷಿ
ಮನಮುಟ್ಟಿ ಹೇಳತೇನಿ...

         **************

ಹೀಗೊಂದು ಸಂವಾದ

ಹೀಗೊಂದು ಸಂವಾದ...

ನಾನು ದೇವರಿಗೆ ಅಂದೆ,

"ನನ್ನೆಲ್ಲ ಜನರನ್ನು
ಸುಖವಾಗಿಡು ತಂದೆ..."

"ಆಯ್ತು, ಆದರೆ ಒಂದು ಶರ್ತು..
ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಮಾತ್ರ..
ನನ್ನದಿದು ಸಿದ್ಧ ಸೂತ್ರ..."

"ಸರಿ, ಕೇಳು,
ಬೇಸಿಗೆಯ ದಿನ
ಚಳಿಗಾಲದ ದಿನ
ಮಳೆಗಾಲದ ದಿನ..
ಇವಾವೂ ಅಲ್ಲದೊಂದು
ಸಾದಾದಿನ..."

"ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ
ದೇವ ಹೇಳಿದ,
ಇಲ್ಲ.ಇಲ್ಲ..ಕೇವಲ ಮೂರೇ ದಿನ.."

"ಆಯ್ತು,
ಕೇಳು..
ನಿನ್ನೆ,ಇಂದು, ನಾಳೆ..."

"ದೇವನಿಗೇ ಏನೂ
ತಿಳಿಯದ ಭಾವ..
ಮರೆತಿದ್ದೆ..
ಎರಡೇ ದಿನ
ದಿನ ಅನ್ನುವವನಿದ್ದೆ..."

"ಸರಿ, ಹಾಗಾದರೆ..
ಇಂದು ಮತ್ತು ನಾಳೆ.."

ದೇವನಿಗೆ ಫಜೀತಿ..
ಬದಲಿಸಿದ ಮತ್ತೆ ನೀತಿ...

"ಒಂದೇ ದಿನ..
ಉಳಿಸು ನನ್ನ ಮಾನ..."

"ಆಯ್ತು..ಹಾಗಾದರೆ
ಪ್ರತಿದಿನ..."

ದೇವ ಸೋತು ಹೋದ...
ಹೇಳಿದ...
ಆಯ್ತು, ಮಹಾಶಯ..
ನೀನು ಛಲ ಬಿಡದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ..
ಹೋಗು,ಫಲಿಸುತ್ತದೆ
ನಿನ್ನ ಆಶಯ...

"ತಥಾಸ್ತು.."

ನೆನಪುಗಳೇ ಹೀಗೇ...

ನೆನಪುಗಳೇ ಹೀಗೇ....

ನುಣ್ಣನೆಯ ನೆನಪುಗಳು
ತಣ್ಣಗಾಗುವದಿಲ್ಲ...
.ಕಣ್ಣಿನಲೆ ಹಣ್ಣಾಗಿ ಹದನುಗೊಂಡು...
ಸಣ್ಣಗೇ ಮಿಡಿಯುತ್ತ
ಬಣ್ಣಗಳ ಪಡೆಯುತ್ತ
ಟಣ್ಣನೇ ಜಿಗಿಯುವವವು
ರೂಪಗೊಂಡು...

ನಮ್ಮದೇ ಗಳಿಗೆಗಳ
ನೆಮ್ಮದಿಯ ಮನಸುಗಳ
ಸುಮ್ಮಾನದಲಿ ಕಾದು ಒಪ್ಪವಿಟ್ಟು...
ಸುಮ್ಮನೇ ಕುಳಿತಾಗ
ಘಮ್ಮೆಂದು ಹೊರಬಂದು
'ಮಮ್ಮು' ಉಣಿಸುವ ರೀತಿ ಉಣಿಸಿಬಿಟ್ಟು...

ಬಾಲ್ಯ 'ಕಟ್ಟು'ವ ಸಮಯ
ಮೌಲ್ಯ ತಿಳಿಯುವದಿಲ್ಲ...
ಆ ಗಳಿಗೆಗಳೇ 'ನೆನಪಾ'ಗಿ
ಬರುವವೆಂದು...
ಕಳೆದ ಮುತ್ತಿನ ಬೆಲೆಯು
ತಿಳಿಯುವದೆ ತಡವಾಗಿ
' ಪಳೆಯುಳಿಕೆ' ರೀತಿಯಲಿ ಶಿಥಿಲಗೊಂಡು....

ನೆನಪುಗಳೆ ಬದುಕಿನಲಿ
ಬೆನ್ನಿಗೇರಿದ ಗಂಟು...
ಬಾಳಪಯಣದ ದೂರ ದಾರಿಗುಂಟ...
ಕಳಚಿ ಪ್ರತಿಗಳಿಗೆಗಳು
ನುಣುಚಿ ಜಾರದಹಾಗೆ
ಅನುಗಾಲ ಅಂಟುವವು ಬಾಳಿಗುಂಟ....

ನೆನಪುಗಳ ಕೊಟ್ಟವರೇ
'ನೆನಪಾಗಿ' ಉಳಿದಾಗ
ಕಣ್ಣುಗಳೆ ಕಂಬನಿಯ
ಮಡುವಿನೊಳಗೆ....
ನೆನಪುಗಳೆ ಕಡುವೈರಿ
ಮೈ- ಮನಸುಗಳನೇರಿ
ಜೀವ ಹಣ್ಣಾಗುವದು ತಾಪದೊಳಗೆ..
..

ನಾನು ಬದಲಾಗುವೆನು
' ಸೀನು' ಬದಲಾಗುವದು
ನೆನಪುಗಳ ಜಾತ್ರೆಯಲಿ
ಎಲ್ಲ ಹಸಿರು...
ನೆನಪುಗಳೇ ಜೀವಾಳ...
ನೆನಪುಗಳೇ ಬೇತಾಳ...
ನೆನಪುಗಳೆ ಈ ಬದುಕ
ಸೋತ ಉಸಿರು...

ಹಾಗೇ........

ಈ ಮೂಡುಗಳೇ ಹಾಗೆ..
ಸರೀ ಸಮಯಕ್ಕೇ
ಕೈಕೊಡುತ್ತವೆ...
ಥೇಟ್ ಸುಳ್ಳು
ಗೆಳೆಯರ ಹಾಗೇ....

ಈ ಕನಸುಗಳೇ ಹಾಗೆ...
ಹೊಳೆಹೊಳೆದು
ಕಣ್ತುಂಬಿ ಕೊನೆಗೆ
ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತವೆ...
ಥೇಟ್ ಮುಂಜಾವಿನ
ಮಂಜುಹನಿಗಳ ಹಾಗೆ....

ಈ ಭಾವಗಳೇ ಹಾಗೆ...
ಎದೆ ಒದ್ದೆಯಾಗಿಸಿ
ಹನಿಗಣ್ಣಾಗಿಸುತ್ತವೆ...
ಥೇಟ್ ತಾಯಿಹೃದಯದ
ಮಗಳ ಹಾಗೆ....

ಈ ಬದುಕೇ ಹಾಗೆ..
ಕರಗಿಸಿ,ಕುದಿಸಿ,
ಹಣ್ಣಾಗಿಸಿ
ರೂಪ ಕೊಡುತ್ತದೆ...
ಥೇಟ್ ಕುಲುಮೆಯ ಹಾಗೆ....

ಈ ದೈವವೇ ಹಾಗೆ...
ಬಯಸಿದಾಗ ಕೈಗೆ ಸಿಗದೇ
ಬೇಡವಾದಾಗ ತೊಡೆಯೇರಿ
ಲಲ್ಲೆಗರೆಯುತ್ತದೆ...
ಥೇಟ್..ಥೇಟ್
ಹಟಮಾರಿ ಮಗುವಿನ ಹಾಗೆ...

ಈ mobile

ಹಾಗೇ ಸೊಕ್ಕಿಲ್ಲ..
ಏನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಂದು ಸೊಕ್ಕಿದೆ...
ಏನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗಿ
ನೀರು ಕುಡಿದಿದೆ...

ಕೈಯ ಗಡಿಯಾರ..
ಟಾರ್ಚ ಲೈಟ್...
ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು...
ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು...
ತಿಂದಿದೆ..

ರೆಡಿಯೋವನ್ನು...
ಟೇಪ್ ರಿಕಾರ್ಡರ್ ಅನ್ನು..
ಕ್ಯಾಮರಾವನ್ನು..
ಕ್ಯಾಲ್ಕುಲೇಟರನ್ನು...
ತಿಂದಿದೆ...

ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಗೆಳೆತನವನ್ನು...
ಜನರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು..
ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಮಯವನ್ನು..
ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು
ತಿಂದಿದೆ...

ಗಳಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು..
ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು...
ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು...
ಆರೋಗ್ಯದ ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು...
ತಿಂದಿದೆ...

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ತಿಂದೂ
ತಾನು ಮಾತ್ರ
Smart ಆಗಿಯೇ
ಉಳಿದಿದೆ...
ಜಗತ್ತನ್ನೇ
ಹುಚ್ಚಾಗಿಸಿದೆ...

ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ
ಫೋನು wireಗಳಿಗೆ
ಬಿಗಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತೋ
ಮನುಷ್ಯ ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿದ್ದ...
ಈಗ..
ಫೋನ್ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದೆ..
ಮನುಷ್ಯ ಅದರಿಂದ
ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ..

ಈಗೀಗ ಮಾತುಗಳಲ್ಲ,..
ಬೆರಳುಗಳೇ
ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು
ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತವೆ...
touch screen
ನಲ್ಲಿ...
ಆದರೆ touch ನಲ್ಲಿ
ಮಾತ್ರ
ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ...

( ಹಿಂದಿಯಿಂದ_ Trans- creation)