All is well and wisely put...        

   ‌‌  

        ಒಂದು ಸೆಂಟಿಪೆಡ್ - ಶತಪದಿ 

ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ತೆವಳುತ್ತಾ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿತು, ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.ಅದಕ್ಕೋ ಗೊಂದಲ. ಎರಡು / ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳುಳ್ಳವರೇ ಎಡವಿ/ ತಡವರಿಸಿ/ ಮುಗ್ಗರಸಿ ಬೀಳುವದುಂಟು.ಈ ಶತಪದಿ ನೂರು ಕಾಲುಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದು ಹೇಗೆ

Confusion ಆಗದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಎಷ್ಟು ನೋಡಿದರೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯದಾದಾಗ ಅದು ಶತಪದಿಯ ಬಳಿಗೇನೇ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿತು," ನೀನು ಅದು ಹೇಗೆ  ನಡೆಯುವಾಗ ನೂರು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುತ್ತೀಯಾ? ಯಾವುದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಇಡಬೇಕು ಎಂದು ಅದ್ಹೇಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೀಯಾ?- ಎಂದು. ಶತಪದಿಗೆ ನಡೆಯುವದಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು. ಹೇಗೆ ಎಂದು ಅದೆಂದೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ.ಈಗ ಅದಕ್ಕೆ ಗೊಂದಲ. ಉತ್ತರ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ. ತಾನೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸತೊಡಗಿತು, ಈಗ ಯಾವ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ, ಮುಂದಿನದು ಯಾವುದು? ಅದರ ಲಕ್ಷ್ಯ( ಗಮನ )ಹಳಿ ತಪ್ಪಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಆ ಕಡೆ ಒಮ್ಮೆ ಈ ಕಡೆ ಹೊಯ್ದಾಡಿ ಪಕ್ಕದ ಗುಂಡಿಯೊಳಗೆ ಬಿದ್ದೇ ಬಟ್ಟಿತು. 

              ‌

           ಇದು ನಮ್ಮದೂ ಕತೆ ಹೌದು.

ಯಾರೋ ಏನೋ  ತಮಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು

ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವೇಗದಲ್ಲಿ/ರೀತಿಯಲ್ಲಿ

ತಮಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅದು ಚನ್ನಾಗಿಯೇ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ. ಅವರೂ ಅದರೊಂದಿಗೆ comfortable ಆಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ 

ಹಗಲು/ ರಾತ್ರಿಯಂತೆ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸದ

ಕಪ್ಪೆಗಳಿಗೇನೂ ಬರವಿಲ್ಲ.ಸ್ವಭಾವ ದೋಷವೋ/ ಚಟವೋ/ ಸುಮ್ಮನೇ ಕೂಡಲಾಗದ್ದಕ್ಕೋ/ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕಿತಾಪತಿಯೋ/ ಅಥವಾ ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ಪರಿಣಾಮ ಮುಂದೆ  ಏನಾಗಬಹುದು ತಿಳಿಯದ ಅಮಾಯಕತೆಯೋ/ ಉಂಡ ಅನ್ನ ಕರಗಲಾಗದ್ದಕ್ಕೋ/ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೋ ಅಂತೂ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಕೊಕ್ಕೆ ಹಾಕಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಕೆಲವರಿಗೆ

ನಿಭಾಯಿಸಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಸರಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ

ಮೊದಲೇ ಅನುಮಾನ/ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ದ ಕೊರತೆ/ ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ತಮಗೇ  ಒಂದು ಗೊಂದಲವಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲದೇ ಇರುವವರಿಗೆ/ಬೇರೆಯವರ ಮಾತನ್ನು

ಎಷ್ಟು/ ಯಾವಾಗ/ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು

ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ನೇರ ಗುರಿ ತಪ್ಪಿ, ವಿಚಲತೆಯಿಂದ /ಭ್ರಮೆಯಿಂದ

ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪರಿಣಾಮ ವೆಂದೂ ಅಪೇಕ್ಷಿತವಾಗಿರುವದಿಲ್ಲ.

           ‌  

           ಇದರರ್ಥ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ/ ಸಲಹೆ / ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ತಪ್ಪು ಎಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಅನವಶ್ಯಕ ಮೂಗು ತೂರಿಕೆಯಾಗದಂತೆ ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಸದಾ ಇರಬೇಕು.ಆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶ ಬೇಕಾ?ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಯಾವಾಗ?ಅವರು ಅದನ್ನು

ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದವರಾ? 

ಅದರ ಪರಿಣಾಮವೇನಾಗಬಹುದು?

ಇಂಥ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಮುಂದುವರಿಯುವದು ಕ್ಷೇಮ...ಅಷ್ಟೇ...

 ‌‌    ‌ ‌‌‌