ಇಷ್ಟು  ಸಾಕೇ ಸಾಕು...

ಬದುಕಿನಲಿ ಏನೇ ಬರಲಿ,

ಹೃದಯವೆಷ್ಟೇ ಭಾರವಾಗಿರಲಿ,

ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಬರಿ ಕತ್ತಲೆ ಕವಿದಿರಲಿ,

ಒಂದು ಗಳಿಗೆ ಸಹಿಸಿದರೆ ಸಾಕು...

ಜಗವೆಲ್ಲ ವಿರೋಧಿಸಲಿ,

ಜನವೆಲ್ಲ ಎದುರಾಗಲಿ,

ಜಗದೀಶನ ದಯೆಯಿದೆ

ಎಂಬ ಭಾವವೊಂದು  ನನ್ನೆದೆ ತಂಪಾಗಿಸಲು ಸಾಕು...

ಮನಸಿಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನು 

ನಾನು ನಂಬುವವರೆಗೂ...

ಅದು ಸುತ್ತ ಕವಿದ ಕತ್ತಲನ್ನು ಕರಗಿಸುವವರೆಗೂ

ನನ್ನ ನಂಬುಗೆ/ವಿಶ್ವಾಸಗಳು 

ನನಗೆ ಸಾಕು...

ಅರಿವೊಂದು ನನ್ನ 

ಕೈ ಹಿಡಿವವರೆಗೂ...

ದೇವರು ಇದಕ್ಕೂ

ಕೊನೆ ಹಾಡುವ ನಂಬುಗೆ  ಇರುವವರೆಗೂ...

ಜೀವನದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ

ಎದುರಿಸುವ ಛಾತಿ ನನ್ನದಾಗಿರುವವರೆಗೂ...

ಬದುಕಿನ ಏನೊಂದೂ

ನನ್ನ ಕೂದಲು ಸಹ ಕೊಂಕಿಸಲಾರದೆಂಬ

ಭಾವವೊಂದೇ ಸಾಕು...

ಕತ್ತಲೆಯ ಕೂಪದಲ್ಲೇ ಇರಲಿ...

ನನಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ 

ಗಾಢ ಸಂಚೇ ನಡೆದಿರಲಿ...

ಪ್ರತಿರಾತ್ರಿಗೂ ಒಂದು

ಬೆಳಗಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು

ನನಗೆ ಸಾಕು...