ಬಿಡುವು...

ಆಗಾಗ ಅರಗಳಿಗೆಯಾದರೂ ನಿಂತು

ಹೊರಳಿ ನೋಡಲಾಗದಷ್ಟು ನಮ್ಮ

ಬದುಕೆಂದೂ ಭಾರವಾಗಬಾರದು...

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ, ಗಿಡಮರಗಳೆಡೆಯಲ್ಲಿ

ಗುಂಪಾಗಿ ಹುಲ್ಲು ಮೇಯುವ ಹಸು- ಕುರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲಾಗದಷ್ಟು,

ಅಡವಿಗಳಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಅಳಿಲುಗಳು 

ಹುಲ್ಲಿನಡಿ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಡುವ

ಚಂದ ಸವಿಯಲಾರದಷ್ಟು...

ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಝರಿ, ಕಾಲುವೆಗಳಲ್ಲಿ,ರಾತ್ರಿಯತಾರೆಗಳಂದದ ಮಿಂಚುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗದಷ್ಟು,

ಚಲುವೆಂಬ 'ಚಲ್ವಿಕೆ'ಯ 

ಕಾಲಗೆಜ್ಜೆಗಳ ನರ್ತನವನ್ನು 

ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದ

ಖುಶಿ ಮುಖದ ಮೇಲಿಳಿದು ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಾಗಿ  

ಹೊರ ಚಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಕಾಯದಷ್ಟು, 

ನಮ್ಮ ಬದುಕೇ ನಮಗೆ ಭಾರವಾಗಬಾರದು... ಬಡವಾಗಬಾರದು...