ಮಗುವು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕಾಗ..

ಮಗುವು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕಾಗ....

ಮಗುವು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬೀರೆ
ಮನವು ಮುದಗೊಳ್ಳುವದು
ಒಳಗುದಿಗೆ ಚಂದನದ ಲೇಪ ತೀಡಿ....
ಮುದುಡಿರುವ ಮೊಗ್ಗುಗಳು
ಮರಳಿ ಮೈದೋರುವವು
ಮನದಾಳ ಕತ್ತಲೆಯ ಹೊರಗೆ ದೂಡಿ....

ಮಗುವೊಂದು ಮಿದುವಕ್ಕಿ
ಕಣ್ಣ ಕನಸುಗಳ್ಹೆಕ್ಕಿ
ಪುಟ್ಟ ವಿಶ್ವದಗೂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು....
ಬದುಕುತಿದೆ,ನಲಿಯುತಿದೆ
ಕಲ್ಪನೆಯ ಲೋಕದಲಿ
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ಗುಟುಕು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು....

ವರುಷಗಳು ಕಳೆದಿರಲು
ಕನಸುಗಳು ಕರಗುವವು
ಈ ಜಗದ ಬಗೆಬಗೆಯ ಆಟದಿಂದ.....
ಪುಟ್ಟ ದೀವಿಗೆಯೊಂದು
ದುಷ್ಟಗಾಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ
ತತ್ತರಿಸಿ ಹೋಗುತಿದೆ ಕಿಡಿ ನೋಟದಿಂದ...

ಮನಕೆ ಮುದವನು ಕೊಟ್ಟ
ಮೃದುವಾದ ಸುಮವೊಂದು
ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಮಡಿಲೊಳಗೆ ಸಿಲುಕಿ ನೊಂದು.....
ಪ್ರೀತಿ, ವಂಚನೆ ಬಲೆಗೆ
ನಲುನಲುಗಿ ಒದ್ದಾಡಿ
ಪ್ರೇಮಧಾರೆಯ ಬಯಸಿ ಹಲುಬಿತಿಂದು....

ರೋಧಿಸಿತು ಅರಗಳಿಗೆ
ಸಾವು ಸನಿಹದಲಿತ್ತು
ಮುತ್ತೊಂದು ಪುಡಿಯಾಯ್ತು ತಿಂದು ಪೆಟ್ಟು...
ಚಲುವ ಹುಡಿಯಾಗಿಸಿತು
ಹೂವ ಕೊನೆಗಾಣಿಸಿತು
ಮುಳ್ಳಕೊನೆಯನು ಉಳಿಸಿ ನೆನಪಿಗಿಟ್ಟು...

( ಡಾ,ದ್ವಾರಕಾನಾಥ ಕಬಾಡಿಯವರ ,when a child smiles ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ)